วันพฤหัสบดีที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2558

บทนำ

"........"

ผมตื่นมาท่ามกลางความมืดมิด ทัศนวิสัยน์โดยรอบย้อมไปด้วยสีดำมืด ไม่สามารถมองอะไรเห็นซักอย่าง แม้แต่ร่างกายของตัวเอง

ผมลองใช้มือสำรวจร่างกายพบว่าเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว แต่โชคยังดีที่อวัยวะของผมยังครบถ้วนสมบูรณ์ หวังว่านะ

พื้นที่มองไม่เห็นสามารถยืนได้อย่างเต็มเท้า พยายามเดินไปเดินมาซักพักก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยซักนิด

'ที่นี่คือที่ไหน แล้วเราจะออกจากที่นี่ได้ยังไง'

ผมคิดอย่างใจเย็นที่สุด ไม่พยายามนึกถึงอะไรทั้งนั้น เพราะพาลจะทุกข์ใจเสียเปล่าๆ ปัญหาที่อยู่ตรงหน้านี้ต้องได้รับการแก้ไขเสียก่อนที่จะไปมองหาอนาคต ไม่งั้นจะตื่นตนกจนไม่สามารถทำอะไรได้

ผมลองทั้งกระโดด ทั้งวิ่งตรงไปเรื่อยๆ หรือแม้แต่นั่งหรือนอน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้ง ทุกอย่างยังดำมืดสนิท และไม่มีอะไรเลยจริงๆ

ผมพยายามครุ่นคิดว่าเรามาที่นี่ได้อย่างไร ครั้งสุดท้ายที่จำความได้คือตอนไหน และกำลังทำอะไรอยู่

'อ๊ะ ตอนนั้น!!'

ความทรงจำที่แล่นเข้ามาในหัว จำได้แต่เพียงว่า ผมนอนจมกองเลือดอยู่ที่ไหนซักแห่ง ศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าที่จำหน้าไม่ได้ ใช้อะไรบางอย่างแทงเข้ามาที่ตัวผม และนั่นคือทั้งหมดที่จำได้

'หมายความว่า เราตายแล้ว!?'

คิดได้แบบนี้คงจะไม่ผิดอะไร งั้นหรอกเรอะ ที่นี่ก็คือนรกสินะ โลกหลังความตายที่ยังเป็นปริศนาว่าเป็นแบบไหน คนที่คิดว่ามันจะเป็นอย่างโง้นอย่างงี้คงจะผิดหวังไม่น้อย เพราะมันเป็นเพียงโลกที่มีแต่ความมืดมิด ความมืดตลอดกาล

ทันใดนั้นเอง มีอะไรบางอย่างปรากฎขึ้นมาอยู่ตรงหน้า ตัวอักษรที่เข้าใจได้ ส่องสว่างสีแดง แต่ก็อ่านได้ชัดเจน เป็นตัวเลขเรียงกันสามตัวว่า "157"

'157?! หมายความว่าอะไร?'

ครุ่นคิดอยู่ซักพัก ข้อความก็เปลี่ยนใหม่เป็นตัวอักษรที่เป็นภาษา ข้อความนั้นอ่านว่า "เจ้ายังต้องการจะไปต่อหรือไม่"

'ไปต่อ?'

ไปต่อ ไปต่อที่ไหน โลกหลังความตายมีที่ที่ต้องไปต่อด้วยอย่างงั้นหรือ 157ที่ว่านั้นคืออะไรเราก็ยังไม่รู้เลย

ผมมองไปรอบๆ ที่เห็นมีเพียงข้อความที่ส่องแสงสีแดงฉานอยู่ตรงหน้าเท่านั้น นอกนั้นก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไร มีแต่ความมืด

"ผมต้องการจะไปต่อ"

ไม่แน่ใจว่าจะต้องตอบยังไง ผมก็เลยเปล่งเสียงออกไป น่าแปลกที่เปล่งเสียงออกไปได้ หูของผมยังได้ยินเสียงชัดเจน

เหตุผลที่ต้องการจะไปต่อนั้นง่ายมาก ผมไม่อยากจะอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล
ไม่มีอะไร ไม่มีซักอย่าง มีเพียงความมืด ไม่ใช่โลกที่น่าอยู่ซักเท่าไหร่
อย่างน้อยๆถ้าไปต่อแล้วเจออะไรที่ต่างไปจากความมืดตลอดกาลนี่ก็ดีแค่ไหนแล้ว

หลังจากที่ตอบคำถามนั้นไป ตัวอักษรสีแดงที่เคยอยู่ตรงหน้า บัดนี้แสงเปลี่ยนเป็นสีขาว ส่องสว่างขึ้นเรื่อยๆ แสงจำนวนมากสาดส่องมาจนลืมตาไม่ได้ ภายใต้เปลือกตาก็สามารถรู้ได้ว่าโลกนี้ได้สว่างขึ้นมาแล้ว


แต่แล้วสติผมก็หลุดลอยไปอีกครั้ง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น